000			03663nam a2200373 4500
001			8822
003			GR-kaGGEEl
005			20220622205540.0
010			_a978-960-7793-66-9
035			_a12092
090			_a8822
100			_a20100501d2010 m u0grey50 ga
101	1		_agre _bfre _cfre
102			_aGR
105			_ay z 000yy
106			_ar
200	1		_aΟ Νίτσε και η μεταφορά _fΣάρα Κοφμάν _gμετάφραση-επίμετρο Δημήτρης Γκινοσάτης
210			_aΑθήνα _cΣμίλη _d2010
215			_a379 σ. _d21 εκ.
225	2		_aΚόμβοι _fΗλίας Γιούρης
300			_aΕπίμετρο: Δημήτρης Γκινοσάτης.
330			_aΣε τι συνίσταται εκείνο το στοιχείο ξενότητας που διατρέχει τη νιτσεϊκή γραφή και την κάνει να διακρίνεται από τα άλλα φιλοσοφικά κείμενα του δυτικού κανόνα; Απεκδυόμενο κάθε ετεροβαρή χαρακτηρισμό ("ποίηση" ή "επιστήμη", "λογοτεχνία" ή "φιλοσοφία", "μύθος" ή "λόγος"), το κείμενο του Νίτσε ενσωματώνει μια πολυειδία τρόπων και σχημάτων και αίρει όλα τα διαλεκτικά αντιθετικά ζεύγματα που υφαίνουν τον μεγάλο ιστό του δυτικού λογοκεντρισμού (φυσικό/τεχνητό, είναι/φαινόμενο, νοητό/αισθητό, ιδέα/εικόνα κ.ο.κ.), επιτάσσοντας έτσι την απερίσπαστη προσήλωσή μας στο ύφος του, ή καλύτερα, στα ύφη του. Στο πλαίσιο αυτής της επιχείρησης αποσυγκρότησης του φιλοσοφικού λόγου ως υπερβατικού τόπου της αλήθειας, ο Νίτσε προκρίνει τη μεταφορά έναντι της έννοιας προκειμένου να καταδείξει, οριστικά και αμετάκλητα, πως ο φιλοσοφικός λόγος δεν συνιστά παρά ένα ρητορικό μόρφωμα, πως η ίδια η έννοια, την οποία η μεταφυσική παράδοση έθετε στον αντίποδα της μεταφοράς, δεν είναι παρά ένα σύνθεμα, μια συμπύκνωση μεταφορών που έχουν περιπέσει σε "λήθη": "λήθη" καταγωγική, καθότι είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την ίδια τη μεταφορική δραστηριότητα των ενορμητικών δυνάμεων του ανθρώπου, αλλά και "λήθη" δευτερογενή, την οποία θέλουν να επιβάλουν οι συνασπισμένες δυνάμεις του λόγου, της ηθικής, της θρησκείας και της κοινωνίας.
500	1		_aNietzsche et la métaphore _95287
600		1	_aNietzsche _bFriedrich Wilhelm _f1844-1900 _95288
606	1		_aΜεταφορά _918130
676			_a190
701		1	_4070 _aKofman _bSarah
701		1	_4651 _aΓιούρης _bΗλίας
701		1	_4730 _aΓκινοσάτης _bΔημήτρης
712	0	2	_4650 _aΣμίλη _922333
942			_cBK